กฎกระทรวง

กำหนดอัตราค่ารักษาพยาบาลที่ให้นายจ้างจ่าย

ตามพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. ๒๕๓๗

พ.ศ. ๒๕๔๘

                อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ และมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. ๒๕๓๗ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิ และเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ และมาตรา ๔๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้ โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

                ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๙ ) ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. ๒๕๓๗

ข้อ ๒ เมื่อลูกจ้างประสบอันตรายหรือเจ็บป่วย ให้นายจ้างจ่ายค่ารักษาพยาบาลเท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นแต่ไม่เกินสามหมื่นห้าพันบาท

ข้อ ๓ ในกรณีที่ค่ารักษาพยาบาลที่จ่ายตามข้อ ๒ ไม่เพียงพอ ให้นายจ้างจ่ายค่ารักษาพยาบาลเท่าที่จ่ายจริง ตามความจำเป็นเพิ่มอีกไม่เกินห้าหมื่นบาทสำหรับการประสบอันตราย หรือเจ็บป่วยของลูกจ้าง ที่มีลักษณะดังต่อไปนี้

(๑)  บาดเจ็บอย่างรุนแรงของอวัยวะภายในหลายส่วน และต้องได้รับการผ่าตัดแก้ไข

(๒)  บาดเจ็บอย่างรุนแรงของกระดูกหลายแห่ง และต้องได้รับการผ่าตัดแก้ไข

(๓)  บาดเจ็บอย่างรุนแรงของศีรษะ และต้องได้รับการผ่าตัดเปิดกะโหลกศีรษะ

(๔)  บาดเจ็บอย่างรุนแรงของกระดูกสันหลัง ไขสันหลัง หรือรากประสาท

(๕)  ประสบภาวะที่ต้องผ่าตัดต่ออวัยวะที่ยุ่งอยากซึ่งต้องใช้วิธีจุลศัลยกรรม

(๖) ประสบอันตรายจากไฟไหม้ น้ำร้อนหลวก สารเคมี หรือไฟฟ้า จนถึงขั้นสูญเสียผิวหนังลึกถึงหนังแท้เกินกว่าร้อยละสามสิบของร่างกาย

(๗) ประสบอันตราย หรือเจ็บป่วยอย่างรุนแรงและเรื้อรัง ตามที่กระทรวงแรงงานประกาศกำหนด

ข้อ ๔ ในกรณีที่ค่ารักษาพยาบาลที่จ่ายตามข้อ ๓ ไม่เพียงพอ ให้นายจ้างจ่ายค่ารักษาพยาบาลเท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นเพิ่มขึ้นอีก ทั้งนี้ เมื่อรวมค่ารักษาพยาบาลตามข้อ ๒ และข้อ ๓ แล้ว ต้องไม่เกินสองแสนบาทสำหรับการประสบอันตราย หรือเจ็บป่วยของลูกจ้างที่มีลักษณะ ดังต่อไปนี้

(๑)  ประสบอันตราย หรือเจ็บป่วยตามข้อ ๓ (๑) ถึง (๖) ตั้งแต่สองรายการขึ้นไป

(๒)  ประสบอันตราย หรือเจ็บป่วยตามข้อ ๓ (๑) ถึง (๖) ที่จำเป็นต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ หรือต้องพักรักษาตัวอยู่ในหอผู้ป่วยหนัก หอผู้ป่วยวิกฤต หรือหอผู้ป่วยไฟไหม้น้ำร้อนลวก ตั้งแต่ยี่สิบวันขึ้นไป

(๓) บาดเจ็บอย่างรุนแรงของระบบสมอง หรือไขสันหลังที่จำเป็นต้องรักษาตั้งแต่สามสิบวันติดต่อกัน

(๔)  การประสบอันตราย หรือเจ็บป่วยอย่างอื่นซึ่งรุนแรง และเรื้อรังจนเป็นผลให้อวัยวะสำคัญล้มเหลว

ข้อ ๕ การจ่ายค่ารักษาพยาบาลตามข้อ ๒ ข้อ ๓ หรือข้อ ๔ กรณีลูกจ้างเป็นผู้ป่วยใน ให้จ่ายค่าบุคลากรทางการแพทย์ และพยาบาล หรือค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับค่าห้อง และค่าอาหารตามหลักเกณฑ์และอัตรา ดังต่อไปนี้

                (๑) ค่าบุคลากรทางการแพทย์ และพยาบาล ไม่เกินร้อยละสามสิบของอัตราสูงสุดที่จ่ายได้ตามข้อ ๒ ข้อ ๓ หรือข้อ ๔ แล้วแต่กรณี

                (๒) ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับค่าห้อง และค่าอาหารไม่เกินวันละเจ็ดร้อยบาท และไม่เกินร้อยละยี่สิบของอัตราสูงสุดที่จ่ายได้ตามข้อ ๒ ข้อ ๓ หรือข้อ ๔ แล้วแต่กรณี

                ข้อ ๖ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับแก่กรณีที่ลูกจ้างประสบอันตรายที่เกิดขึ้น หรือกรณีที่ลูกจ้างเจ็บป่วยซึ่งเริ่มต้นเข้ารับการรักษาพยาบาลตั้งแต่วันที่กฎกระทรวงนี้มีผลใช้บังคับเป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘

(นางอุไรวรรณ เทียนทอง)

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน

หมายเหตุ ประกาศในราชกิจกานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 122 ตอนที่ 16 ก ลงวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2548